ΕΝΩΣΗ ΞΕΝΟΔΟΧΩΝ ΛΕΥΚΑΔΑΣ

ΝΟΜΟΣ ΛΕΥΚΑΔΑΣ

Δήμος: Μεγανησίου     
Εδρα: Μεγανήσι
Δήμαρχος: ΔΑΓΛΑΣ ΠΑΥΛΟΣ
Δ. Σύμβουλοι: αναλυτική παρουσίαση
Διεύθυνση: Μεγανήσι
Τηλέφωνο: 2645361312
Τηλέφωνο: 2645361320
e-mail: contak@meganisi.gr
Τ.Κ.: 31 083
Πόλη: Μεγανήσι
Fax: 2645361319
URL: http://www.meganisi.gr 
Δήμος: Λευκάδας  
Εδρα: Λευκάδα
Δήμαρχος: ΔΡΑΚΟΝΤΑΕΙΔΗΣ Κ
Δ. Σύμβουλοι: αναλυτική παρουσίαση
Διεύθυνση: Διοικητήριο
Τηλέφωνο: 2645-360511
Τηλέφωνο: 2645-023000
e-mail:  info@dimoslefkadas.gr
Τ.Κ.: 31 100
Πόλη: Λευκάδα
Fax: 2645360510
URL: http://www.lefkada.gov.gr

Aφιέρωμα στην Λευκάδα

maps.google  Xάρτης Λευκάδας

 
Σημαντικότερες φυσικές ομορφιές που μπορεί ο επισκέπτης να συναντήσει στο ταξίδι της γνωριμίας του με τη Λευκάδα είναι:
Η Γύρα: στενή λωρίδα λευκής αμμουδιάς μήκους 7 χλμ., που αγκαλιάζει τη λιμνοθάλασσα στο βόρειο σημείο του νησιού, κάνοντας το τοπίο μοναδικό. Ξεκινά πίσω σχεδόν από το κάστρο της Αγίας Μαύρας δημιουργώντας την Αμμόγλωσσα και φτάνει έως την άλλη άκρη, πέρα από την πόλη.

Η Λιμνοθάλασσα στην
πόλη της Λευκάδας

Η Λιμνοθάλασσα στην πόλη της Λευκάδας και η Λιμνοθάλασσα των Στενών αποτελούν τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους. Έχουν ενταχθεί στο δίκτυο ΝΑTURA 2000 ως προστατευόμενες περιοχές με ιδιαίτερη οικολογική σημασία. Η περιοχή της Λιμνοθάλασσας στην πόλη της Λευκάδας παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον ως μεταναστευτικός σταθμός πουλιών, χαρακτηρισμένος από τη συνθήκη RAMSAR ως υδροβιότοπος διεθνούς σημασίας. Εκεί συναντά κανείς πολλά και σπάνια είδη πουλιών όπως κύκνους ερωδιούς, καλημάνες, διάφορα είδη γλάρων, παπιών και χηνών. Μέσα στη λιμνοθάλασσα υπάρχει το ιβάρι, ιχθυοκαλλιέργειες με ειδικές, παραδοσιακές καλαμωτές, όπου τα ψάρια ζουν και μεγαλώνουν σε φυσικές συνθήκες.

O ελαιώνας: Στα βόρεια της πόλης της Λευκάδας απλώνεται ο ελαιώνας, με υπεραιωνόβιες ελιές. Όταν πρωτοήρθαν οι Τούρκοι στο νησί υπήρχαν ήδη γύρω στα 8500 ελαιόδεντρα, τόσο στον κάμπο της Λευκάδας, όσο και στα χωριά Απόλπαινα, Φρύνι και Άγιο Νικήτα. Οι Ενετοί που επέστρεψαν το 1684 έκαναν υποχρεωτική τη φύτευση ελαιοδέντρων. Έτσι οι Ενετοί θέλησαν να αντισταθμίσουν τη ζημιά που προκάλεσαν στους κατοίκους καταστρέφοντας τη ναυτιλία και το εμπόριο, μεταφέροντας την πόλη μακριά από το κάστρο κι επιβάλλοντας βαριά φορολογία. Κι ακόμα, αντικαθιστώντας τα σιτηρά, που μέχρι τότε σπέρνονταν στον κάμπο με τις ελιές, κρατούσαν τους κατοίκους σε μειονεκτική θέση για να τους ελέγχουν προμηθεύοντας τους οι ίδιοι το σιτάρι.
Τα Πευκούλια: Μετά το χωριό Τσουκαλάδες και στο δρόμο προς τον Άγιο Νικήτα οι ελιές αντικαθίστανται από ένα δάσος με πεύκα. Είναι τα λεγόμενα Πευκούλια που καλύπτουν όλη την περιοχή αυτή και φτάνουν έως τη θάλασσα, καταλήγοντας σε μια μεγάλη αμμώδη που ονομάζεται κι αυτή Πευκούλια.
Οι Αλυκές: Από την άλλη πλευρά, προς τα ανατολικά, εξώ από την πόλη της Λευκάδας υπάρχουν οι αλυκές της πόλης. Έχουν πάψει να λειτουργούν από το 1947, αλλά μαζί με τις Αλυκές Αλέξανδρου που βρίσκονται κοντά στον όρμο και το λιμάνι Δρέπανο, αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του τόπου, που πρέπει να διαφυλαχθεί. Οι πρώτες αλυκές κατασκευάστηκαν από Φράγκους, του Τόκκους, στις αρχές του 15ου αιώνα και είχαν έκταση 500 στρέμματα. Αποτελούνταν από 26 αλοπήγια ή τηγάνια. Επί Ενετών οι αλυκές αυτές τροφοδοτούσαν με αλάτι την πιάτσα της Βενετίας και από εκεί όλες τις αγορές της βόρειας Ιταλίας και της Κεντρικής Ευρώπης. Οι δεύτερες αλυκές δημιουργήθηκαν από τους Ενετούς του Μοροζίνι το 1684 σε έκταση 50 στρεμμάτων με 34 τηγάνια. Οι αλυκές της Λευκάδας έδιναν μεγάλες ποσότητες και καλή ποιότητα αλατιού. Προφυλαγμένες από το κύμα, ήταν ανοιχτές περιοχές με μεγάλη ηλιοφάνεια και ξηρό καλοκαίρι. Το θαλασσινό νερό εξατμιζόταν γρήγορα και άφηνε το αλάτι στον πυθμένα του τηγανιού, έμενε λίγες μέρες και μετά μεταφερόταν στους ώμους και στα κεφάλια εργατών και εργατριών στο μεγάλο κεντρικό σωρό για επεξεργασία και συλλογή στα τέλη Αυγούστου. Ήταν σκληρή κι επικίνδυνη δουλειά για τις εργάτριες που κουβαλούσαν ξυπόλητες πάνω τους 25 με 30 κιλά.
Το Δάσος των Σκάρων: ένα σημαντικό μνημείο της φύσης στην περιοχή αυτή είναι το δάσος των Σκάρων. Αυτό το δάσος διαθέτει σπάνια χλωρίδα με ένα δυσεύρετο είδος δρυός. Υπάρχουν αρκετά στοιχεία που αναφέρουν ότι το δάσος αυτό ήταν ιδιοκτησία του Τούρκου Αχμέτ Αγά, επί τουρκοκρατίας, ο οποίος το πούλησε αντί ενός ευτελούς ποσού στους ιερείς της Μονής Αγίου Γεωργίου στους Σκάρους.
 

Το φρούριο της Αγίας Μαύρας, που δεσπόζει στην είσοδο του νησιού είναι ένα από τα πιο επιβλητικά μεσαιωνικά κτίσματα στην Ελλάδα και αποτελεί πρότυπο οχυρωματικής τέχνης εκείνης της εποχής. Χτίστηκε γύρω στα 1300 από τον Φράγκο ηγεμόνα Ιωάννη Ορσίνι, όταν πήρε τη Λευκάδα ως προίκα για το γάμο του με την κόρη του Δεσπότη της Ηπείρου Νικηφόρου του Α'.
      Το κάστρο προστάτευε την πρωτεύουσα του νησιού και αποτελούσε τη σημαντικότερη αμυντική του θωράκιση απέναντι τους πειρατές και τους άλλους εχθρούς, από την πρώτη δεκαετία του 14ου αιώνα ως το 1684. Το 1479 κατελήφθη από τους Τούρκους που έχτισαν μια μεγάλη τοξωτή γέφυρα, με 360 καμάρες, που διέσχιζε τη λιμνοθάλασσα από την παραλία έως τη θέση Καλκάνη, στηρίζοντας τους σωλήνες ενός υδραγωγείου που έφερνε νερό στο κάστρο. Το έργο αυτό, που χαρακτήριζε ολόκληρη την περιοχή, καταστράφηκε από τους σεισμούς. Κάποια ίχνη του σώζονται σήμερα μέσα στη λιμνοθάλασσα.
      Σήμερα γίνονται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού έργα αποκατάστασης και ανάδειξης του εσωτερικού του χώρου. Επί τουρκοκρατίας στη Λευκάδα, στον εσωτερικό χώρο του φρουρίου, βρίσκονταν η πόλη της Αγίας Μαύρας που ήταν πρωτεύουσα του νησιού της Λευκάδας.

Η αρχαία πρωτεύουσα
Νήρικος

Νήρικος: Δύο χιλιόμετρα έξω και ανατολικά από την πόλη, περνώντας μέσα από τον ελαιώνα, ο επισκέπτης φτάνει στο Καλλιγόνι. Η περιοχή έχει κηρυχθεί ως αρχαιολογικός χώρος - αφού εδώ βρισκόταν η αρχαία πόλη της Λευκάδας, που ονομαζόταν Νήρικος - και εκτείνεται στις περιοχές Τσεχλιμπούς, Καλλιγονίου, Καρυωτών, Λυγιάς, του Δήμου Λευκάδας.
    Ο αρχαιολογικός αυτός χώρος περιλαμβάνει τα ερείπια του περιτειχισμένου οικισμού της Αρχαίας Λευκάδας, που χρονολογούνται από τα αρχαϊκά έως τα Ρωμαϊκά χρόνια, τα δύο νεκροταφεία της αρχαίας πόλης που εντοπίστηκαν στην ίδια περιοχή, μεμονωμένα μνημεία και διάσπαρτα οικοδομικά λείψανα όπως τάφους, αγροικίες και λιμενικές εγκαταστάσεις που αποτελούν - σύμφωνα με τις σχετικές αποφάσεις - αναπόσπαστο τμήμα του προστατευμένου μνημειακού συνόλου της αρχαίας πόλης που εγκαταλείφθηκε γύρω στα 1300, ενώ στη συνέχεια οι συνεχείς σεισμοί σκόρπισαν τα ίχνη της.
      Η Νήρικος είναι η μακροβιότερη πρωτεύουσα του νησιού της Λευκάδας μέχρι και το 1300 μ.Χ. Έχει διανύσει μια αξιόλογη ιστορική πορεία. Από τα βάθη της αρχαιότητας ως «Νήρικος» αργότερα επί Κορινθίων ως «Νήρικος – Λευκάς» και επιβίωσε ως την ύστερη βυζαντινή εποχή με την ονομασία «Κάστρο».

Αρχαιολογικά ευρήματα 
στο Καλλι

 

 

Το καμπαναριό της
Αγίας Μαύρας 
στο Κάστρο

Η εκκλησία της Αγίας Μαύρας, βρίσκεται μέσα στο ομώνυμο κάστρο που αναστηλώνεται για να αποκτήσει την αρχική του εικόνα και σώζεται σε εξαιρετική κατάσταση.

Ο Παντοκράτορας στη 
πόλη της Λευκάδας

Ο ναός του Παντοκράτορα, μια ακόμα ιδιωτική εκκλησία  ανήκει στους απογόνους των οικογενειών Βαλαωρίτη και Σταύρου με ξεχωριστή αξία που βρίσκεται στο κέντρο της αγοράς στην πόλη της Λευκάδας. Οι αγιογραφίες της ανήκουν σε πολύ γνωστούς Επτανήσιους αγιογράφους. Πίσω από το ιερό βήμα βρίσκεται ο τάφος του εθνικού ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, ενώ στο εσωτερικό της έχουν ταφεί κι άλλοι εξέχοντες Λευκαδίτες.

Η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, στην κεντρική πλατεία της πόλης, που χτίστηκε το 1685 και είναι κτητορική. Είναι βασιλική μονόχωρη, επιμήκης, χαμηλή, χωρίς τρούλο, με πλαϊνές εισόδους και με εμφανείς επιρροές από την ενετική αρχιτεκτονική. Το τέμπλο της έγινε από τον Ζακυνθινό ξυλογλύπτη Ι. Γρόππα και οι εικόνες της από τον κρητικό, ενετικής καταγωγής, Τομάζο Τζεν. 

Το περίφημο τέμπλο του 
Αγίου Μηνά

Ο ναός του Αγίου Μηνά που βρίσκεται στο τέλος του πεζόδρομου, ξεχωρίζει για το εξαιρετικό ξυλόγλυπτο τέμπλο του και τις εικόνες των σπουδαίων επτανησίων αγιογράφων ΚονταρίνηΡούσου, Δοξαρά, Κουτούζη, Βεντούρα κ.ά. Η εκκλησία σε ρυθμό μπαρόκ θεμελιώθηκε το 1707  με άδεια των Ενετών και είχε αρχικά μικρότερες διαστάσεις. Ανοικοδομήθηκε στη σημερινή του μορφή, ύστερα από σοβαρές ζημιές που υπέστη το 1724.

Ο ναός της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου στη Γύρα (Παναγία η ρινομάτα), που βρίσκεται στη στενή λωρίδα γης που κλείνει βορειοδυτικά τη λιμνοθάλασσα της Λευκάδας. Είναι μονόχωρη με μεγάλη ημικυκλική αψίδα. Ο αρχικός ναός  που ανήκε στους προγόνους του Άγγελου Σικελιανού  υπήρχε εδώ πριν το 1684 και θεωρείται από τους αρχαιότερους του νησιού. Χτίστηκε γύρω στα 1460-1503 από τους αδελφούς ιερείς Σταμάτιο και Αθανάσιο Σούνδια, δοκιμάστηκε από πολλούς σεισμούς και αργότερα περιήλθε στο Ορφανοτροφείο και στο Νοσοκομείο Λευκάδας. Το ξύλινο τέμπλο του είναι απλό και λιτό, ενώ η εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας  στην οποία είναι αφιερωμένος  είναι έργο του Τομάζο Τζεν, με εμφανή στοιχεία βυζαντινής παράδοσης. Σήμερα είναι ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου της πόλης. 

Ο Άγιος Ιωάννης στο Άλατρο

Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Χτίστηκε το 1687 με άδεια των ενετικών αρχών, δοκιμάστηκε από τους σεισμούς του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα και ανοικοδομήθηκε το 1830. Ήταν ο πλουσιότερος ναός της πόλης. Έχει εντυπωσιακές εισόδους και παράθυρα ξεχωριστής τέχνης, σε ρυθμό μπαρόκ. Το τέμπλο του είναι ιδιαίτερα επιβλητικό, ενώ οι εικόνες είναι έργα του Ιωάννη Ρούσου από τα καλύτερα του και του Σπυρίδωνα Βεντούρα. Εξωκλήσια του Αγίου Νικολάου είναι ο Άγιος Ιωάννης του Αντζούση και η Παναγία της Γύρας.

Το καμπαναριό της 
Παναγίας 
των Εισοδίων

Άλλοι, εξίσου σημαντικοί, ναοί στην πόλη είναι ο ναός των Εισοδίων της Θεοτόκου στην κεντρική αγορά, οι Άγιοι Ανάργυροι και η Παναγία των Ξένων στην περιοχή Μαρκά.

Η μικρή εκκλησία Άγιος Ιωάννης του Αντζούση, βρίσκεται σχεδόν μέσα σε βράχο στην άκρη της παραλίας της Γύρας, στο σημείο που η ακτή ψηλώνει. Εδώ, σύμφωνα με την παράδοση, βρισκόταν το προσευχητάριο όπου προσκύνησε ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος στο δρόμο του για τη Ρώμη. Είναι από τις παλαιότερες εκκλησίες του νησιού, που ανακαινίστηκε και επεκτάθηκε από τους Φράγκους Ανδηγαυούς ιππότες (Ανζού), που την ανακάλυψαν το 1331.
Στις μέρες μας έχουν γίνει έργα βελτίωσης του περιβάλλοντος χώρου.

 Εξωκκλήσιον της Παναγίας των Βλαχερνών

Η Παναγία των Βλαχερνών

      Στην καρδιά περίπου του Ελαιώνα, προς τα δυτικά, βρίσκεται από το 1740 μ.Χ. το μικρό και ιστορικό ξωκκλήσι της Παναγίας των Βλαχερνών.
     Ιδιοκτήτης ήταν η οικογένεια Γράνδο, ενετικής καταγωγής, η οποία αργότερα το έδωσε στην οικογένεια Λιβαδίτη.
Παλαιά αρχοντική οικογένεια η οποία σήμερα δεν υπάρχει στη Λευκάδα.
    Το 19ο αιώνα η Βλαχέρνα παραχωρήθηκε στη Μητρόπολη Λευκάδας και έκτοτε παραμένει ως εξωκκλήσιο της Παναγίας των Ξένων. 
      Η Παναγία των Βλαχερνών είναι ιστορικός Ναός για δύο σημαντικούς λόγους.

  1. Στο Ναό έγινε η ορκωμοσία των Φιλικών Αγωνιστών της Επανάστασης του 1821 τη Κυριακή της Αποκριάς. Ορκίσθηκαν σημαντικά πρόσωπα της Εθνικής Παλιγγενεσίας όπως οι ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ, ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ, ΒΑΡΝΑΚΙΩΤΗΣ, ΖΑΜΠΕΛΙΟΣ και άλλοι. Η ορκωμοσία αυτή πραγματοποιήθηκε δύο μήνες ενωρίτερα από την 25η Μαρτίου 1821 που επίσημα γιορτάζεται ως η μέρα της Επανάστασης.
  2. Το 1941 στο κελί που βρίσκεται δυτικά του Ναού λειτούργησαν τα γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως Λευκάδας.
     Στη Παναγία των Βλαχερνών ήταν η έδρα της Τοπικής εκκλησίας κατά την περίοδο της Ιταλικής και Γερμανικής κατοχής.

Η ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΟΔΗΓΗΤΡΙΑΣ ΛΕΥΚΑΔΑΣ

(Ζωγραφικής Εγκώμιον)

  • Η μονή της Παναγίας Οδηγήτριας στο χωριό Απόλπαινα του Δήμου Λευκάδας βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα Νότια της πόλης της Λευκάδας.
  • Το συγκρότημα του μοναστηριού εκτείνεται σε ακανόνιστο τετράπλευρο χώρο που ορίζει χτιστός περίβολος, με τοξωτή είσοδο στη ΝΑ πλευρά. Εκτός από το καθολικό σώζονται τρία βοηθητικά κτίσματα, σήμερα ερειπωμένα. Το πρώτο στην ανατολική πλευρά φιλοξενούσε πιθανόν τα κελιά των μοναχών, ενώ τα άλλα δύο στην νοτιοδυτική χρησιμεύουν ως βοηθητικά κτήρια.
  • Η ιστορική μονή της Παναγίας Οδηγήτριας Λευκάδας σύμφωνα με πολλές αξιόπιστες μαρτυρίες κτίσθηκε τον 11ο αιώνα πριν την άλωση της πόλης και σημαντικό ρόλο στην όλη καλλιτεχνική διαμόρφωσή της έπαιξε ο Ιάκωβος Ρούσσος που έχει ορισθεί το 1448 επίτροπος του ανήλικου διαδόχου Λεονάρδου Γ’ της δυναστείας των Τόκκων.
  • Η Οδηγήτρια ήταν ένα φημισμένο μοναστήρι του 15ου αιώνα και κατά κύριο λόγο οφείλει την φήμη του στις χορηγίες και τις γενναιοδωρίες της δυναστείας των Τόκκων, η οποία με τις ενέργειές της στήριξε και προώθησε την πνευματική και καλλιτεχνική ζωή της Λευκάδας.
  • Τον 18ο  αιώνα προστίθεται στη μονή ξυλόγλυπτο τέμπλο το οποίο σώζεται σε κακή κατάσταση έως τα μέσα του 19ου αιώνα. Επίσης σε άγνωστη χρονική στιγμή, οι εξωτερικοί τοίχοι και οι τοιχογραφίες στο εσωτερικό καλύφθηκαν με ασβέστη έως το 1953.
  • Τότε εντοπίσθηκε για πρώτη φορά από τον Λευκαδίτη ιστορικό αείμνηστο Πάνο Ροντογιάννη αυτό το μοναδικό σύνολο, το οποίο παρέμεινε έτσι έως το 1970, όταν η Αρχαιολογική Εταιρεία υπό την εποπτεία του καθηγητή Δημητρίου Πάλλα ολοκλήρωσε την αποτοίχιση του.

      Έκτοτε οι τοιχογραφίες του ναού της Οδηγήτριας Λευκάδας φυλάσσονται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, που μετά από 30 χρόνια δίνει την ευκαιρία στους μελετητές και στο ευρύτερο κοινό να γίνουν κοινωνοί αυτής της λαμπρής Ζωγραφικής, αποτέλεσμα της γόνιμης συνύπαρξης καθολικών και ορθοδόξων στον ίδιο τόπο, καθώς και των ιδιαίτερων ιστορικών συγκυριών της Λευκάδας κατά τον 15ο αιώνα.


Η Χ.Ε.Λ.ΒΙ. είναι μια βιβλιοθήκη με εξειδικευμένο περιεχόμενο, κέντρο τεκμηρίωσης των Λευκαδικών μελετών η οποία λειτουργεί με ευθύνη του Δήμου Λευκάδας μέσω του πνευματικού του κέντρου.
Η βιβλιοθήκη περιλαμβάνει βιβλία – ανάτυπα, μελέτες, άρθρα 800 περίπου Λευκαδίων συγγραφέων και μελέτες που αφορούν τη Λευκάδα καταταγμένες σε εξήντα (60) θεματικές ενότητες. Επίσης περιλαμβάνει χαρακτικά, γκραβούρες, χάρτες, πίνακες ζωγραφικής, φωτογραφίες και άλλα σπάνια αντικείμενα.
Η αρχή για τη συλλογή των αναφερομένων έγινε από τον Λευκαδίτη λόγιο αείμνηστο Τέλη Χαραμόγλη πριν από πολλά χρόνια.
Το 1984 ο ιδρυτής της Βιβλιοθήκης δώρισε αυτή τη σπάνια συλλογή στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Λευκάδας το οποίο και την αποδέχθηκε.
Η βιβλιοθήκη στεγάζεται στο πρώτο όροφο ενός παραδοσιακού με χαρακτηριστικά της λευκαδίτικης αρχιτεκτονικής κτιρίου. Το κτίριο βρίσκεται σε περίοπτη θέση  της παλιάς πόλης, στη καρδιά του ιστορικού ιστού, στο Μαρκά.
Η Χ.Ε.Λ.ΒΙ. αναγράφεται στο βιβλίο των ρεκόρ GUINNESS 1994 ως η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη αποκλειστικού θέματος. Ο ιδρυτής έχει τιμηθεί με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών (1987) καθώς και το μετάλλιο του Δήμου Λευκάδας (1991).
Τη βιβλιοθήκη που λειτουργεί καθημερινά από 8 το πρωί έως 1 το μεσημέρι σε ετήσια βάση επισκέπτονται πολλοί ντόπιοι και ξένοι επισκέπτες της Λευκάδας καθώς και μαθήτριες και μαθητές από Λύκεια και Γυμνάσια όλης της Ελλάδας.
Η Χ.Ε.Λ.ΒΙ. εκτός από ένας εκλεκτός πόλος έλξης είναι και ένας σημαντικός σταθμός στην αποθησαύριση της τοπική ιστορίας.

 

ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΤΑΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Η/Μ ΜΕΛΕΤΕΣ - ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ - ΦΩΤΟΒΟΛΤΑΙΚΑ

 

ΕΜΠΟΡΙΟ ΠΟΤΩΝ ΚΑΒΒΑΔΑΣ

2ο χλμ Λευκάδας - Νυδριού
31100 Καλλιγόνι Λευκάδας
Τηλ. & Fax: 2645025330 
Κιν.: 6932 398999
e-mail:akavadas@otenet.gr

 

Μεγανήσι VIDEO

 

 

 
 

  ΙΚΤΕΟ
 Λευκάδας  Βόνιτσας

 

 

οροι χρήσης